Uit de activiteiten die ik hier heb geschetst, blijkt al wel hoe ik mijn werk als gastouder zie. Het pedagogische doel is om kleine bouwsteentjes aan te dragen, zodat je kind  straks is voorbereid op de basisschool. Meer dan dat: ik  probeer je kind een basis en stabiliteit mee te geven waar het zijn verdere leven profijt van heeft. De eerste drie jaar van een kinderleven zijn daarvoor immers essentieel . Een kind moet zich gekoesterd en veilig voelen én voldoende worden uitgedaagd.  
En natuurlijk zullen er dagen zijn die voor het kind niet makkelijk zijn. Er kan vermoeidheid zijn, ziekte, of het gemis van papa of mama. Maar ook in de lastigere situaties moeten de kinderen zich geborgen weten en kunnen terugvallen op een veilige plek, waar ze gezien en gehoord worden. Ook als een kind op dat moment negatieve aandacht vraagt en het voor de (gast-)ouder zaak is om even alle zeilen bij te zetten.

Alison Gopnik schreef een prachtig boek over opvoeden: The gardener (tuinman) en de Carpenter (timmerman).
Ze vertelt over  de opvoedingstijl van de timmerman; deze timmert een kastje in elkaar, zoals hij denkt dat het goed is. Er is geen overleg, de controle ligt bij de ouder. De opvoeding van de tuinman ziet er anders uit. Hij kijkt naar de tuin en past daar zijn plannen op aan . Hij snoeit indien nodig, maakt ruimte en begiet de plantjes.

Bij Marjet proberen we samen te werken in de geest van de “tuinman”. Waar mogelijk zal ik als tuinman het kindje stimuleren om zelf het heft in handen te nemen en kleine uitdagingkjes aan te gaan. Dit kunnen hele kleine dingetjes zijn, zoals het aaien van de poes, terwijl je toch een beetje bang was. Of iets eten waarvan je niet zeker weet of je het wel lust.

Het motto is “we lossen het samen op”. (uiteraard naarmate de leeftijd van het kind dit mogelijk maakt.) Dat betekent dat ik niet voortdurend tussenbeide kom als er een klein conflict is, mits er geen sprake is van  lichamelijke of emotionele dreiging. Ik moedig kinderen aan zelf naar oplossingen te zoeken door vragen te stellen en hen met elkaar in contact te brengen.  Ik vraag hoe een kind zich voelt en wat ervoor nodig is om te veranderen wat vervelend is. 
Maar soms heeft een kind even een “timmerman” nodig die zegt: zo gaan we het doen en niet anders. Dit is afhankelijk van het kind en/of de situatie.  In een intakegsprek met de ouders  zal de individuele pedagogische aanpak die de ouders hanteren aan de orde komen. Waar mogelijk sluit ik aan bij wensen van ouders of verzorgers. Als ik denk dat er geen match is vanwege een groot verschil van inzicht, zal ik dit zeker aangeven.